Di VogoDi Vogo

Boundaries of art have no shape, colour and smell; therefore, even if they existed,
we would not be able to know that we have stepped on them. If you seek art,
you may find it in everything around you. Mainly in style, since man is style.
I find the man to be the most perfect work of art, shaped and painted by the Creator himself.

Dragan Ilic – DI VOGO

Dragan Ilic – DI VOGO

The art is always one and the same, though it may be more or less present
at a particular moment and in particular place. The art does not progress or regress,
it only goes through transformations.
The consciousness about art does not progress either, although we wish it would.
The need for art does not grow or decrease. Thanks to God, art is constant,
while we are the ones who change, appear and disappear. Cheers!

Di Vogo

Biography

DRAGAN ILIC – DI VOGO

– Born on 7th September 1962, in Belgrade, Serbia.
– Professional artist painter since 1990.
– Since 1991 he has had a number of solo exhibitions and participated in many group exhibitions:
Vienna, Pozarevac, Belgrade, Herceg Novi, Pristina, Sarajevo, Gornji Milanovac,
Banja Luka, Athens, Paris, Los Angeles, Graz, Castroreale, Madrid, Rome…
– Enjoys the status of independent artist since 2001.
– Member of the art group PARALAKSA.
– Member of the association of painters ESNAF.
– He lives and paints in Belgrade, deliberately.

SOLO EXHIBITIONS

1991 – Vienna, “Lary Art Galerie”
1996 – Belgrade, “Gallery 73″
1999 – Belgrade, Gallery “SKC”
2003 – Belgrade, Gallery “Helena”
2003 – Belgrade, Gallery “Dar-Mar”
2005 – Belgrade, Gallery Cultural Center Rakovica
2005 – Smederevska Palanka, National Museum’s Gallery of Modern Art
2005 – Belgrade, “Conquest of Happiness”, Gallery “Progres”
2006 – Belgrade, Gallery “Helena”
2006 – Belgrade, Gallery “Na bulevaru”
2008 – Belgrade, Gallery “Helena”
2010 – Belgrade, Gallery “Helena”
2011 – Belgrade, Gallery “Helena”
2012.- Belgrade, Gallery SKC Novi Beograd
2012.-Mladenovac, Centar za kulturu Mladenovac

MAJOR EXHIBITIONS

2007 – Nice, Animals in Imaginary Realism, Gallery „Princess of Kiev“
2009 – Wessobrunn, Sacred Art Exhibition, „Lofthouse Gallery“
2009 – Sæby, Dante’s Divine Comedy
2009 – Viechtach, Dante’s Divine Comedy
2010 – Viechtach, IPAX 2010 Dalis Erben+Freunde
2012 – Wien, THE HEIRS OF DALI, Phantasten Museum

Dragan Ilic – DI VOGO

Dragan Ilic – DI VOGO

– Rodjen 7. septembra 1962. godine u Beogradu, Srbija.
– Profesionalno se bavi slikarstvom od 1990. godine.
– Od 1991. godine izlaže samostalno i na mnogobrojnim grupnim izložbama:
– U statusu slobodnog umetnika je od 2001. godine.
– Član je likovne grupe PARALAKSA.
– Član je udruženja likovnih umetnika ESNAF, C.A.F.R, Art of imagination
– Namerno živi i slika u Beogradu.

INICIJACIJA LEPOTOM

Za Dragana Ilica Di Voga slikanje je misaoni problem, ritual i osvajanje srece.

Njegova umetnost prolazi kroz estetsku metamorfozu, svlacenje zmijskih kosuljica lepote, rusenje izgradjenog, da bi ispod okamenjenih slojeva, naslage, dosade vidjenog i spoznatog, blesnula nova, sjajna koza imaginarnog. Efdit Pjaf peva: „Moja koza, moje zadovoljstvo“. Za njega je promena postojanost i mogucnost retrospektivnog sagledavanja opusa. Savremenost je jedini vid savremenosti. Zato u Di Vogove slike ulaze simboli vecnosti: anticki kipovi, ljudsko telo shvaceno kao skulptura, andjeli, device, gusteri, devojke u vrhuncu lepote, aktovi (za nagost je Miodrag Pavlovic pisao da je uvek sveta), crkve, zamkovi, rusevine i anticki hramovi, zlato, velovi, makovi, krila, cvece, deca, labudovi…

Pojavljuje se uranski, solaran, svet tema i motiva neobicne lepote istaknute neuporedivim kontrastima svetlo-tamnog i nocnog, demonskog. Slikar, poput retora ili romanopisca stvara svoj jezik i retoriku, negujuci vrt simbola i sadrzaja. Di Vogovo slikarstvo oscilira u suprotnostima, u magiji ekstrema.

Slikar je svestan snage uranske ali i htonske inicijacije. On kultivise opus, rasprostire ga u raznim smerovima, po horizontalama i vertikalama misaonog i istorijskog. Njegovo delo smesta se izmedju stalno pokretnog, savremenog i staticnog, principijelnog, drevnog. Na nivou likovnih odnosa objavljuje se savrsenost ljudskog tela i duha, zena je simbol, Sofija, bozanska premudrost, ali i zivi idol, Venera, sakralna u erotskoj ceznji. Svet trulezi i smrti, amorfnosti, apstraktnosti, dozirane ruznoce, istovremeno je prisutan u njegovom delu, kao opomena, trag prolaznosti memento mori ili vanitas korekcija zivotne i erotske raskosi.

Devojka i smrt, secanje, car, zudnja, strast ali i opomenutost, samosvest, imaju na likovnom planu Di Vogovog opusa dublji smisao. On zna da ma sta predstavljale i ma koliko vesto bile naslikane forme, bilo kojim stepenom iluzionizma, uvek oznacavaju materijalno, nepokretno, predmetno, bezvoljno i propadljivo. Zato Di Vogo svet cvrstih oblika, trodimenzionalan, transcendira na jedinoj mogucoj, duhovnoj osnovi. Tela (kako je dobro naznacio i telo je neka vrsta predmeta), bica i zivotinje, izlaze svetlosti, sjaju, iluminaciji, netvarnom, bozanskom i bezvremenom. Ozracenje bojama, vibracijama i ritmom koji kao da potice iz muzike sfera, uznosi njegov i celokupni svet. Samo se tako, na osnovu sakralnog principa, moze razumeti sinteza i sinestezija ovog slikarstva.

Sasvim uslovno se Di Vogovo slikarstvo moze vrednovati kao hiperrealisticko. Slikar samo sledi pouku starih majstora koju je prvi prevideo Ezen Delakroa – da treba slikati glatko, bez vidljivog traga cetke jer takav trag ne postoji u prirodi. Time se umetnik izvorno priblizio svom idealu: onostranoj lepoti i nepoznatim vidovima postojanja koji, paradoksalno, ne izneveravaju i ne remete nista ljudsko i zemaljsko. Di Vogova licna i stvaralacka velicina, ali i drama je u tome sto bogotraziteljski veruje u lepotu, tacnije, izgubljenu idealnu lepotu.

Dejan Djoric

Leave a reply

eXTReMe Tracker
Web design : ART Galerija